▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌

دوشنبه 28 آبان 1397 Monday 19 November 2018 10 ربیع‌الاول 1440

آخرین اخبار سایت

رانندگي هاي خشن ومصايب زنانه

خانم برو بشين پشت ماشين لباسشويي!

 

 

 


رانندگي هاي خشن ومصايب زنانه/ خانم برو بشين پشت ماشين لباسشويي

عصر ایلام/ شيرين مهاجري در خصوص مصایب رانندگی برای زنان در روزنامه ایران می نویسد: خيابان ها داستان هاي زيادي دارند. در همان عرض چند متري و طول دراز و کش آمده شان، مي شود حکايت هاي عجيبي ديد.

حکايت هايي که آنقدر تکرار مي شوند که ديگر تبديل شده اند به امري هميشگي و پيش پا افتاده. خيابان هاي پر از ماشين با راننده هاي بي حوصله يا بر عکس پرصبر و حوصله. بي اعصاب يا خونسرد. اهل ريسک و خطر يا محتاط. زن يا مرد. اما امان از روزي که رانندگي هم برود در مرزبندي هاي زنانه و مردانه. امان از روزي که زني سعي در رعايت قوانين داشته باشد. زني که مانند خيلي از مردان خوب بلد نيست آرتيست بازي در بياورد يا اصلاً بلد است اما نمي خواهد قانون را زير پا بگذارد. آن روز است که اگر صداي ضبط خودرواش را بلند نکند حتماً تا مقصد حرف هاي زيادي به گوشش مي خورد. از آن دست حرف ها که گوينده گردنش را به زور مي کشد و بالاتنه اش را تا نيمه از پنجره ماشين آويزان مي کند و در حالي که طبع طنزش گل کرده هر چه بلندتر فرياد مي زند که از بين همه شلوغي ها صدا را به صدا برساند:« برو بشين پشت ماشين لباسشويي... با حلزون يه کورس بذار و...» البته هميشه هم اين طور نيست و برعکسش هم زياد اتفاق مي افتد. مثل وقت هايي که خانم راننده با سرعت بالادر لاين سرعت مي راند و خودروهاي ديگر به گردش هم نمي رسند. اما از بين خودرو هاي جا مانده حتماً يکي، دو راننده اي پيدا مي شوند که بايد آنقدر پا را روي پدال گاز بفشارند و ماشين را چپ و راست کنند تا هر طور هست خودرويشان را جلو بيندازند و مسابقه را ببرند. مرداني که اصلاً راه ندارد که يک زن از آنها تندتر براند و اين برايشان افتي بزرگ محسوب مي شود.
خانم باشي، راننده هم باشي و تا به حال اين صحنه را نديده باشي، محال است! صحنه رقابتي ناخواسته بر عرصه خيابان که خود به خود گرفتارش مي شوي، بي آنکه خودت خواسته باشي. صحنه اي که دکترمريم يوسفي، جامعه شناس هم با آن غريبي نمي کند و برايش بيگانه نيست: «اين مساله بارها براي خود من هم رخ داده. يک بار در جاده بودم که آقايي قصد رقابت به سرش زده بود و تا حدي در کارش مصر بود که نزديک بود من را به دره بيندازد و به کشتنم بدهد. تا اين اندازه برايش مهم بود که از من جلو بزند!»
اماچه دليلي دارد که عده اي از مردها با اين ديد و طرز فکر در خيابان ها برانند؟ دکتر يوسفي معتقد است که عده اي از مردان بويژه در گروه سني جوان تر نمي توانند حضور زنان به عنوان کساني که همپايه و همسطح آنها در خيابان و بزرگراه مشغول رانندگي هستند را تاب بياورند. اگر ببينند زني با سرعتي بيشتر از آنها مشغول رانندگي است يا با احتياط رانندگي مي کند و... حتماً بايد خود را با او درگير کنند و سر به سرش بگذارند و او را تحت فشار و آزار روحي قرار دهند که اين موضوع بارها و بارها به تصادفات خونبار هم منجر شده است اين موضوع زماني شدت بيشتري پيدا مي کند که مدل خودرو خانم راننده بالاتر هم باشد. در آن صورت رقباي اجباري بيشتري هم پيدا مي کند.

ردپاي تاريخ در خيابان ها
خيابان ها داستان هاي زيادي دارند. گاهي عرصه اي هستند براي نمايش گوشه هايي از فرهنگ که ريشه دارند در تاريخ يک ملت. فرهنگي که با توان و قدرت خودش را به جلو رانده و هنوز هم در حال تاختن است. فرهنگي که از زمان هاي خيلي دور به جا مانده و شايد درست از همان زماني که جهانباني در سال ۱۳۱۹به عنوان نخستين زن، گواهينامه گرفت، خود را به شکلي جديد ظاهر کرد.
دکتر مريم يوسفي دراين باره مي گويد: «وسيله نقليه در زمان قاجار کم کم وارد ايران شد و در آن زمان يک وسيله تجملي محسوب مي شد و فقط آقايان از آن استفاده مي کردند. اما ريشه استفاده خانم ها از اتومبيل برمي گردد به دوران پهلوي. در آن زمان بود که زنان نشستن پشت فرمان و استفاده از اتومبيل شخصي را آغاز کردند. اما تعداد خيلي کمي از آنها بودند که وسيله داشتند و نه فقط زنان، بلکه به طور کلي مرداني هم که وسيله نقليه داشتند تعدادشان زياد نبود. با گذشت زمان و پيشرفت تکنولوژي و تحولات اجتماعي، حضور زنان در جامعه گسترده تر شد و بيشتر از پيش وارد عرصه اجتماع شدند و روز به روز بر تعداد زنان اتومبيل سوار افزوده شد. اما جامعه آن زمان حضور زنان در پشت فرمان را چندان نمي پذيرفت و همان تعدادي که رانندگي مي کردند هم مورد تمسخر و اذيت و آزار واقع مي شدند.»اما آيا چنين مساله اي فقط در برخورد با رانندگي زنان صورت مي گيرد؟
به اعتقاد دکتر يوسفي، چنين روحيه اي که در عده اي از مردان هست فقط به همين مساله رانندگي ختم نمي شود، بلکه در خيلي از عرصه هاي اجتماعي نمود پيدا مي کند. زنان در هر ساختار و ارگاني که باشند و به پيشرفت و مراتب بالاتري از مردان دست پيدا کنند سبب ناراحتي عده اي از مردان مي شود و اين موضوع براي آنها قابل قبول نيست. مرداني هم هستند که حاضرند بيکار بمانند اما يک زن بر آنها رياست نکند: «همه اينها ناشي از فرهنگي است که از گذشته هاي دور برايمان تا به امروز باقي مانده و در بافت اجتماع جريان دارد. گذشته اي که زنان اجازه فعاليت نداشتند و فرهنگ پدر سالاري و مرد سالاري بر جامعه غالب بود و به زنان به عنوان موجودي ضعيف و فرمانبر نگريسته مي شد و جز اين نقش ديگري براي زنان قابل قبول نبود. اين شرايط هنوز هم در جامعه حاکم است و مرداني هستند که با اين ديد به فعاليت هاي زنان از جمله رانندگي، نگاه مي کنند و مدام مي خواهند به زنان بقبولانند که در هيچ کاري خوب نيستند و رانندگي شان افتضاح است. در حالي که خودشان هم مي دانند اين موضوع واقعيت ندارد و دروغي بيش نيست، چراکه آمارها هم اين مساله را تاييد مي کنند. آماري که طبق آنها تصادفات زنان بسيار پايين تر از مردان است.»
حالاکه سخن از آمار به ميان آمد بد نيست سري هم به اعداد و ارقام بزنيم تا بدانيم چند درصد از تصادفات منجر به جرح و فوت مربوط به زنان است؟ آن طور که از آمار بر مي آيد8/95 درصد تصادفات منجر به فوت و جرح مربوط به مردان و 2/4 درصد سهم زنان است. جالب است بدانيد در امتحانات آيين نامه نيز زنان تقريباً همه را درست مي زنند ولي آقايان اين طور نيستند. زنان در شرکت در کلاس و آيين نامه دقت بيشتري از مردان دارند و فقط مشکل آنها در استرسشان است که معمولاً بيشتر از مردان دچار استرس مي شوند.

وسايلي که جلوتر از فرهنگشان به بطن جامعه مي دوند
هميشه وسايلي هستند که ورودشان به يک جامعه آنقدر سريع است که فرهنگ استفاده شان را با خود نمي آورند. دکتر جاويد خدابخش، جامعه شناس، معتقد است ورود وسايل بدون فرهنگ استفاده شان يکي از بزرگ ترين دلايل بروز چنين مشکلاتي است: «اين وسيله مانند خيلي از وسايل ديگري که وارد کشور مي شوند بدون آنکه فرهنگ خود را هم به همراه بياورد وارد و استفاده از آن در جامعه روز به روز مرسوم تر شد و جامعه ما ماند و وسيله اي همگاني که هنوز فرهنگ استفاده اش نهادينه نشده است. همين امر هم دليلي شد بر آنکه اين وسيله براي خيلي از افراد بيشتر از آنکه جنبه رفاهي داشته باشد جنبه رقابتي دارد. اين موضوع در کنار مسائل ديگري که به زنان اجازه حضور در اجتماع را نمي دهد قرار گرفت و سبب بروز چنين رفتارهايي شد؛ رفتار هايي که متاسفانه کم نيست و بسيار مشاهده مي شود.
چه بايد کرد که اين نگاه ها تغيير کند؟ به اعتقاد دکتر خدابخش نخستين قدم اين است که زنان به خود اعتماد داشته باشند و تحت تاثير چنين جو هايي قرار نگيرند.
مثلاً من بارها ديده ام که خود زنان در گروه هاي اجتماعي جوک هايي از پارک دوبل زنان مي گذارند و آن را به سخره مي گيرند در حالي که همه مي دانيم و ديده ايم که خيلي از زنان بسيار بهتر از مردان پارک مي کنند و بارها هم مرداني را ديده ايم که اين کار را بخوبي انجام نمي دهند.
همچنين فرهنگسازي از طريق تمام مراجع مرتبط مي تواند در طول زمان اثر خود را بگذارد و اين نگاه را از جامعه دور کند و البته بايد در کنار اين فرهنگسازي، موارد تنبيهي را هم در نظر گرفت. پليس بايد با در نظر گرفتن جرايم بالابراي رانندگاني که سبب آزار و اذيت رانندگان ديگر مي شوند، سبب کاهش اين معضل شود.
خيابان ها پر هستند از صحنه هاي تکراري. صحنه هايي مثل وقتي که آقاي راننده گردنش را جوري کشيده که رگ هايش بيرون زده اند و تا آنجا که توانسته کمرش را کش آورده و خودش را تا نيمه از پنجره آويزان کرده، به تاخت مي راند و سرعتش را تا آنجا بالامي برد که هر لحظه امکان ترکيدن موتور مي رود و با همان سرعت بالااز سمت راست مي تازد و مي راند و فاصله اش را آنقدر به ماشين کناري نزديک مي کند که اگر خانم راننده در کارش ماهر نباشد و ناشيگري درآورد هر دوشان روانه آن دنيا مي شوند.
آقاي راننده در حالي که يک دستش را به فرمان گرفته، دست ديگرش را از پنجره ماشين بيرون آورده و در هوا مي چرخاند و بلند بلند جملاتي را فرياد مي زند: خانم برو بشين
پشت ماشين لباسشويي ...

 

 

 

اضافه کردن نظر

در زمینه‌ی انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:

لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
« ویرا » مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
« ویرا » از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی

 تبلیغات سايت خبري ويرا

      09120440191

 

 

 

 

 

 

 

 تمام حقوق سایت متعلق به پایگاه اطلاع رسانی ویرا با مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می باشد

Template Design:Dima Group