▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌

دوشنبه 21 آبان 1397 Monday 12 November 2018 3 ربیع‌الاول 1440

آخرین اخبار سایت

از خیال تا واقعیت !

 

 از خیال تا واقعیت !عصرایلام/محمد نعمتی/سالیان زیادی  از حضور  روسای جمهور ،  مسئولان ارشد نظام ، وزیران و.... در قالب سفرهای استانی در مركز استان ، شهرستانها و مناطق مختلف می گذرد  مسئولان ارشد استان با برنامه ریزی قبلی سعی می كنند ضمن نمایش توانمندی های فرهنگی  استان ، سرمایه ها و داشته های فرهنگی و بومی خود را به نوعی نشان دهند

در اجرای این برنامه متاسفانه گاهی شاهد افراط و تفریط های زیادی بوده ایم گاهی برنامه هایی نمایش داده می شود كه سالهاست  در این استان به فراموشی سپرده شده و به خاطره ها پیوسته اند  در پاره ای موارد نیز كاستی های مشاهده شده است یعنی برنامه ریزان می توانستند با حذف قسمتهای اضافی ، فضا را برای نمایش ظرفیتهای دیگری آزاد گذارند اگر نخواهیم بدبینانه به موضوع نگاه كنیم می توان گفت  تعمدی در چنین كارهایی نیست اما نمی توان به ابتكار و خلاقیت برنامه ریزان چنین  برنامه هایی نمره ی بالائی داد گاهی نمایش های ضعیفی از توانمندی های اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی این استان ارائه می شود که باید با برنامه ریزی منظم و استفاده از خرد جمعی به رفع آنها پرداخت  . در سفر یکی از روسای جمهور قبلی ، برنامه ریزان و دست اندرکاران ،  دكوراسیونی را برای حضور زنده ی ریاست جمهور طراحی نموده بودند كه با نوع زندگی اغلب مردمان این استان مغایرت داشت . امروزه نوع پوشش و فرهنگ غالب مردم این استان همان نوع پوشش و فرهنگ غالب کشور است .

پوشش های محلی در جای جای این استان رنگ باخته است ، والدین حتی زبان مادری خود و گویش های محلی را به فرزندان خود آموزش نمی دهند . فرزندان امروز ما با گویش رسمی فارسی سخن می گویند درست است که باید به باورها و فرهنگ های این استان توجه ویژه داشت اما به قول معروف  هر  سخن جایی و هر نکته مکانی دارد . ما می توانیم در تمام ایام سال با ساخت و تولید برنامه هایی فرهنگی باورها ی  بومی و محلی خود را پاس داشته و به ترویج آنها بپردازیم اما آیا این ضرورت در یک گفتگوی خبری با رئیس جمهور نیز احساس می شود ؟ این سوالی است که باید صاحبنظران و اندیشمندان استان به آن پاسخ دهند .

آنچه  با  دیدن چنین دكوراسیون و طراحی لباس مجریان برنامه به بینندگان القاء می شود  اینكه غالب جمعیت  استان ایلام مردمانی عشایر و روستائی هستند  كه اغلب آنان از راه دامداری و عشایری امرار معاش نموده و در کوه ها ، سیاه چادر و روستاها زندگی می كنند  هر چند که جمعیت قابل توجهی از مردم غیور این استان را عشایر سرافراز ،کشاورزان عزیز و روستائیان شریف تشکیل می دهند اما نوع زندگی و انتظارات نسل جوان تفاوت فاحشی با این باورها دارد امروزه  با رشد جمعیت شهری و ورود تكنولو‍ژی و فن آوریهای نوین به حریم زندگی افراد ، اثر كمتری از چنان رنگ و بویی  مشاهده می شود برای آنكه موضوع را ساده تر کنیم   ، لباس مجری  وقت برنامه ای که  پذیرای ریاست جمهور بود را مثال می زنم خانم مجری برنامه  ، لباس رنگی محلی عشایری و روستائی را به عنوان پوشش خود انتخاب كرده بود روسری  (گلونی  ) و پیراهنی رنگی و بلند بر تن داشت  و از تصاویر سیاه چادر عشایری در فواصل  و پس زمینه ی برنامه استفاده می شد و همکار دیگر ایشان یعنی آقای مجری برنامه نیز پوششی کردی بر تن داشت بی انصافی است اگر به زیبائی این لباسها و صحنه ی آرائی آنها اشاره نکنیم اما گاهی همین زیبائی ها پوششی می شود تا ما از متن اصلی دور افتاده و از واقعیت فرسنگها فاصله بگیریم .

سوالی  كه از دیدن چنین صحنه های زیبائی  به ذهن بیننده متبادر می شود این است كه چند درصد از زنان این استان چنین پوششی دارند؟ شما در محل كار و زندگی هر روز چند نفر از همشهریان خود را می بینید كه چنین لباسی بر تن داشته باشند ؟ آیا آقا یا خانم مجری برنامه حاضر بود با همان لباس به منزل برود ؟ آیا آنها روز بعد در محل كار و بازار با همان لباس رفت و آمد كردند ؟  در حال حاضر چند سیاه چادر در استان ما برپا و چند نفر در چنین فضایی زندگی می كنند ؟ متاسفانه پاسخ به این سوالات زیاد امیدوار کننده نیست  .

آن لباس زیبا و آن صحنه ی خیره کننده  تنها نمادی از تاریخ کهن این سرز مین بود كه با هدف خاصی كه مد نظر برنامه ریزان ذیربط بود تهیه و استفاده شده بود ولی اگر چنین لباسی پوشش زنان و مردان این استان است  پس چرا ما در کوچه و بازار ، در محل کار یا زندگی اثر چندانی از چنان پوششی نمی بینیم ؟ و اگر چنین پوششی لباس غالب مردمان این دیار نیست پس با چه هدف و رویكردی در چنین برنامه ای استفاده شد ؟ ما به عنوان  شهروندان این استان خوب می دانیم  كه هم شهری های  ما از چنین پوششی برخوردار نیستند  هموطنان سایر استانها با دیدن چنین  صحنه ها یی چه تصوراتی از زندگی مردمان این استان پیدا می كنند  ؟ آیا آنها می پندارند كه زندگی مردمان این استان ایلیاتی ، عشایری و روستائی است ؟ پس چرا در سفرهای خود به اقصی نقاط این استان چنین زندگی را مشاهده نمی كنند ؟

آیا فكر كرده ایم كه با چنین رویكرد و نمایشی ساختگی   باعث می شویم تا  ریاست جمهوری و مسئولان عالی رتبه نظام به استان ما نه به چشم یك استان در حال توسعه و صنعتی بلكه به استانی عشایری  و روستائی نگاه کنند ؟ آیا به یاد می آوریم كه ریاست جمهوری وقت از هم استانی های ما دعوت نمود  تا بیشتر به دامداری مشغول شوند  و به جوانان ایلامی  توصیه كرد كه با خرید چند راس گوسفند به چوپانی و نگهداری از آنها بپردازند ؟ ما افتخار می کنیم که چوپان و کشاورز و دامدار باشیم چرا که این پیشه ی پدران و بزرگان ما بوده است و از این راه کسب حلال نموده اند ولی آیا فكر كرده ایم كه چرا ایشان به جوانان اصفهانی ، تبریزی، اهوازی و... چنین پیشنهادی نداد ؟ مگر بخشی از مردمان این استانها كشاورز و دامدار نیستند ؟ مگر استعداد كشاورزی و دامداری استانهایی مانند اصفهان ، خوزستان ، آذربایجان و.... از استان ما بیشترنیست ؟

نگاهی به  همین استان های همجوار ما مانند لرستان و کرمانشاه که ظرفیت بیشتری در کشاورزی و دامدای نسبت به ما دارند نشان می دهد که آنها در کنار توسعه ی مر اکز دامداری و کشاورزی صنعتی ، زیرساخت های صنعتی شدن خود را نیز فراموش نکرده اند و همپای توسعه ی بخش کشاورزی و دامداری به توسعه ی راه ها ، راه آهن ، فرودگاه ، صنایع نفت ، گاز ، پتروشیمی و صنایع تبدیلی و.... نیز توجه ویژه دارند . پس چرا به جوان تحصیل كرده بیكار ایلامی باید پیشنهاد چوپانی داده شود ؟ 

این چنین تصوری نتیجه رویكرد اشتباهی بود كه برنامه ریزان استان در استقبال از ریاست جمهوری اتخاذ كرده بودند وقتی ما چیدمان ، دكوراسیون و ظاهر یك برنامه را با بافتی عشایری  و روستائی تزیین می كنیم ودر طرح های ملی و  استانی نیز چنین خواسته هایی  به زبان می آوریم مسئولان كشور نیز بر اساس خواسته های ما حرف می زنند و عمل می نمایند خیلی از ما روستازاده و عشایر زاده هستیم و به هویت خود نیز افتخار می كنیم و روستایی و عشایر بودن را نه تنها بد نمی دانیم بلكه مایه غیرت و كار و مردانگی نیاكانمان می دانیم  برخی  از ما و از جمله خودم بیش از نیمی از عمرم در کنار تدریس به كشاورزی گذرانده ام اما آیا امروز جوانان ما حاضرند باز به چنین زندگی ادامه دهند اگر تمایلی به كشاورزی و دامداری در میان نسل جوان باشد بیشتر به نوع صنعتی آن توجه می شود  كدام یك از ما امروز باور داریم كه جوان تحصیل كرده و بیكار شهر و دیارمان شال و كلاه كرده و به چوپانی گوسفندان در كوه و بیابان مشغول شود؟  اندك دامداران سنتی كه باقیمانده اند از نسل گذشته هستند ما ناگزیریم كه چنین واقعیتی را قبول كنیم  وضعیت اقلیمی و آب و هوایی استان ما در چند سال گذشته متاثر از پدیدهای مخربی همچون خشكسالی ، بارانهای نا بهنگام و سیل آسا ، ریز گردها و.... قرار گرفته و شرایط مناسب آب و هوایی برای دامداری و كشاورزی سنتی فراهم نیست ،

منابع زیر زمینی آب فروكش كرده ، رشد بی رویه جمعیت  و فرهنگ مصرف گرائی مزید بر علت شده اند تا كشاورزی  و دامداری سنتی دیگر جوابگوی نیازهای رو به رشد  ما نباشد امروز باید توسعه مراكز صنعتی دامداری و كشاورزی مورد توجه مسئولان استان باشد و رویكردها باید به سمتی باشد كه جوان ما با نمایش پوششی كه به شكل محدود در برخی نقاط استان استفاده می شود و جملاتی كه از زبان مسئولان بیان می گردد تحقیر نشود پیشنهاد می شود این بار مسئولان ارشد و برنامه ریزان استان رویكرد خود در این زمینه را تغییر داده وضمن توجه به توانمندیهای دامداری و كشاورزی  نگاه خود را به ظرفیتهای اقتصادی دیگری همچون معادن غنی سنگ ، گچ ، خاك ، نفت ، گاز و.... این استان معطوف نموده تا زمینه های صنعتی شدن این دیار بیش از پیش فراهم شود شعار دولت تدبیر و امید اعتدال است چه خوب است كه این شعار زیبا مورد توجه مسئولان استان واقع شده و از افراط و تفریط های گذشته خودداری و فضا برای استفاده بهینه از ظرفیتهای بومی استان در چنین سفرهایی فراهم شود از ارائه ی آمارهای غیر واقعی  اشتغال ، تولید ، پیشرفت ، صنعتی شدن و... كه گاهی  از طرف مسئولان استان بیان می شد و منطبق بر واقعیت نبودند خوداری شود حرف نمایندگان مجلس شورای اسلامی و مسئولان استان اگر مثل هم نباشد حداقل اختلاف فاحشی نداشته باشد در سالهای گذشته بارها شاهد بودیم آمارهایی كه از اشتغال، پروژه های عمرانی ، اعتبارات ، نیروی انسانی ، ظرفیتهای اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی و... از زبان مسئولان اجرائی استان و نمایندگان مجلس شورای اسلامی بیان می شد نه تنها شباهتی به هم نداشت بلكه در بیشتر موارد متناقض  هم بودند .

شاید در اوایل سال آینده استان ما میزبان ریاست جمهور و هیئت دولت باشد چه خوب است از همین امروز با برنامه ریزی و دعوت از صاحب نظران  مختلف ، ضمن آسیب شناسی رویكردهای گذشته نگاهمان را بر اساس شعار دولت تدبیر و امید كه اعتدال است تطبیق داده  و از استفاده ابزاری  و نادرست از فرهنگ و تاریخ این دیار خوداری كرده و با عنایت به بافت فرهنگی ، اقتصادی ، اجتماعی و سیاسی امروز شهروندان خود ،  برنامه ریزی نماییم به جای آنكه نمایشی ترتیب دهیم كه پر از اغراق باشد طوری صحنه آرائی كنیم كه واقعیتهای تلخ وشیرین جامعه ، اجازه ظهور و تجلی داشته باشد برای رسیدن به چنین جایگاهی باید از گذشته ها عبرت گرفت و از تجارب خوب و بد دیروز پلی ساخت تا امروزمان را به فردا پیوند دهد به فرمایش گهر بار مولای متقیان حضرت علی (ع) اكتفا كنیم كه فرمودند ما اكثر العبر و اقل الاعتبار.
( چه بسیار است عبرتها و چه كم است پند گرفتن ها )
 (محمد نعمتی – آبدانان )

 

 

 

نظرات   

 
+5 # یک کرد 1392-12-15 19:33
سلام سخن که از دل براید لاجرم بر دل نشیند.دستت درد نکند اقای نعمتی...هفته گذشته برای فرزندم خوراکی میخریدم خانومی اشنا هم حضور داشت وقتی سلیقه فرزندم را با گویش کردی سوال کردم.خانم ناظر طوری روی قفسه سینه خودش کوبید فکر کردم سکته کرد وگفت:عیب نیست با فرزندت کردی حرف میزنی؟جالب است بدانید اجداد من اولین ساکنان شهر ایلام بوده اند....خودتان قضاوت کنید
پاسخ | پاسخ با نقل قول | نقل قول
 
 
0 # دانشجو 1392-12-16 11:25
آهای عصرایلام چرا سانسور میکنی... کامنت من کووووووووووووووووو


بذارش سریع
تو که خودت سانسورش میکنی
پاسخ | پاسخ با نقل قول | نقل قول
 
 
0 # دانشجو 1392-12-16 11:30
عصرایلام سانسورچی....
پاسخ | پاسخ با نقل قول | نقل قول
 
 
+2 # دانشجو 1392-12-16 16:24
ما کلهم تو ایلام و ایران از 4تا ریای تابلو رنج میبریم... یکم تکنولوژِ دوستیم اما در کارامون تکنیکی عمل نمیکنیم و علم توجهی نداریم
ظاهرا دینداری و معنوی هستیم اما کوچکترین اصول اخلاقی و معنوی رو در رفتارامون رعایت نمیکنیم
متظاهرانه به سنت دل بسته ایم اما از مدرنیته دل نمیکنیم
و...
پاسخ | پاسخ با نقل قول | نقل قول
 
 
+5 # هم شهری 1392-12-16 18:20
عالی بود دست نویسنده مطلب درد نکند واقعاً از خیال تا واقعیت فرسنگها فاصله است عده ای هنوز در گذشته ها زندگی می کنند و نمی توانند بپذیرند که در عصر جدید با نیازهای جدید زندگی می کنیم عده ای که خود در کاخ های مرمری زندگی می کنند دیگران را به دامداری و کشاورزی و روستا نشینی دعوت می کنند آیا خود آنها حاضرند به روستا برگردند و نسخه ای که برای دیگران می پیچند خود هم استفاده کنند چرا فرزندان آنها باید در شرکت نفت استخدام شوند و فرزندان ما چوپانی کنند .
پاسخ | پاسخ با نقل قول | نقل قول
 

اضافه کردن نظر

در زمینه‌ی انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:

لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
« ویرا » مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
« ویرا » از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی

 تبلیغات سايت خبري ويرا

      09120440191

 

 

 

 

 

 

 

 تمام حقوق سایت متعلق به پایگاه اطلاع رسانی ویرا با مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می باشد

Template Design:Dima Group