▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌

شنبه 26 آبان 1397 Saturday 17 November 2018 8 ربیع‌الاول 1440

آخرین اخبار سایت

سرمایه اجتماعی و چند سؤال

چرا رحمان و مجتبی دیده نشدند؟

حمید حیدرچناه,عصر ایلام

عصر ایلام : حمید حیدرپناه

 

 سال گذشته به مناسبت روز خبرنگار در استان ویژه نامه ای منتشر شد با عنوان «خطرنگاران»، برخی این عنوان را در عصر حاضر که در فضای رسانه ای نسبتاً آرامی هستیم را  خیلی ملموس ندانستند، که این روزها دیگر خبرنگاری در استان خیلی هم خطرنگاری نیست.

اما درست چند هفته پس از آن بود که زلزله ای دردناک جنوب استان را درنوردید، در اولین لحظه ی وقوع،  این خطرنگاران دهلرانی و آبدانانی بودند که بلافاصله دل به خطر زده و ضمن حضور در منطقه، اولین عکس ها و خبرها را ارسال و در کمترین زمان جهانیان را خبردار کردند.

زمین لرزه ای که در نوع خود به دلیل تداوم پس لرزه هایش، در عرصه ی جهانی هم منحصربفرد شد و حضور خطرنگاران به صورت لحظه ای ادامه داشت و پس از آن گزارش نگاری از کمبود امکانات و تجهیزات و بازسازی ادامه داشته و دارد. 

و امروز پس از چند ماه دو تن از همین خطرنگاران واقعی در عرصه ی منطقه ای برای استان ایلام افتخارآفرینی کردند و نگذاشتند رسانه های استان از این جشنواره دست خالی برگردند.

به «مجتبی کاور» و «رحمان جابری» که در روزهای خوف و خطر، در کنار سایر همکاران رسانه ای استان حضور فعالی داشتند تبریک عرض می کنم.

به اهالی دهلران که سالهاست در عرصه های مختلف فرهنگی و هنری افتخارات فراوانی کسب می نمایند، تبریک می گویم.

 به «مجید سلیمانی نژاد» هم تبریک می گویم.

به همه ی کسانی که در این جشنواره شرکت کردند هم تبریک و خسته نباشید می گویم.

با وجودی که خبر موفقیت این عزیزان آن طور که شایسته بود در فضای رسانه ای استان انعکاس نیافت، این اتفاق نکته ی مهمی را یادآوری می کند: کاهش سرمایه ی اجتماعی...

سرمایه ی اجتماعی چیست؟

سرمایه را به عنوان داشته و دارایی می شناسیم که انواع گوناگونی دارد، سرمایه فیزیکی مانند زمین و ملک، سرمایه ی مالی مانند پول و سرمایه ی انسانی مانند داشتن مهارت ها و توانایی های ذهنی است.

و سرمایه ی اجتماعی که امروزه مهمتر از سایر سرمایه ها شناخته می شود، در ساده ترین مفهوم به روابطی گفته می شود که در شبکه های گوناگون ارتباطی خود داریم.

بنابراین سرمایه اجتماعی آنگونه که از نامش پیداست، به مشارکت اجتماعی و همبستگی بین افراد  و گروهها کمک می کند.

همواره در طول سالیان گذشته و خصوصاً این روزها بحث های داغی در حوزه ی رسانه ای استان در خصوص مشکلات خبرنگاران و حاشیه های بوجود آمده در خصوص پاداش و اختلافات خانه ی مطبوعات و .... وجود دارد.

شکی نیست که حوزه ی رسانه در استان همچنان با محدودیت ها، مشکلات و کمبودهای زیادی مواجه است، اما علیرغم کمبودهای پولی و سرمایه های فیزیکی، در خصوص سرمایه ی انسانی در سطح قابل قبولی قرار دارد و استان ما از استعدادهای بسیار خوب و اساتید برجسته ای در این حوزه داد.

اما با وجود این ها به نظر می رسد جامعه رسانه ای استان در حوزه ی سرمایه ی اجتماعی،  تاکنون نتوانسته آن طور که باید خود را تقویت کند که این سرمایه اتفاقاً در عصر حاضر مهم تر از سایر سرمایه ها شده است.

تا وقتی همدلی و صمیمت و اتحاد لازم در بین این قشر ایجاد نشود و سرمایه ای اجتماعی را در بین اهالی مطبوعات و رسانه افزایش ندهیم، انتظار زیادی جهت پیشرفت امور نداشته باشیم.

مطالعات موردی و چند سوال:

-          در طی سالهای گذشته جشنواره های رقابتی بسیاری در سطح استان و کشور برگزار شده است و در این بین برگزیدگانی از همین اهالی افتخار کسب کرده اند. تا چه حد این موفقیت ها در بین رسانه ها انعکاس داشته است؟

-          فرد موفق چه میزان از سوی همکارانش مورد تشویق و تحسین واقع شده است؟

-          چه میزان از همان قلم هایی که شبانه روز جهت بررسی عملکرد سیاست مداران و مسئولان نگاشته می شود، صرف تحلیل و بررسی و آسیب شناسی رسانه ها و تشویق همکاران فعال می شود؟

-          بارها دیده شده که برخی رسانه ها و خبرگزاری های استان در خصوص پوشش جشنواره های استانی و ملی، در خبر منتشره شان فقط اسم برگزیدگان خودشان را درج کرده اند.

-          چه میزان عکس و گزارش تصویری مناسب از همایش های خبرنگاری، جشنواره مطبوعات و روز خبرنگار در فضای مجازی و مطبوعات منتشر شده است؟

-          در فضای کنونی که با مشکلات و محدودیت های مشترک روبرو هستیم، رقابت اولویت دارد یا رفاقت؟

در سال گذشته و روز خبرنگار، برای اولین بار در استان ویژه نامه ای بصورت آزاد و بدون کمک دولتی منتشر شد که فقط مختص اهالی رسانه بود، با هیچ مسئولی و سیاست مداری گفتگو نشده بود، از کاریکاتور چهره استفاده شد و در ظاهر مورد تحسین قرار گرفت اما در خبرهای درج شده ی روز خبرنگار سال گذشته در رسانه های مختلف کمترین اشاره ای به آن شد. نه تحلیل، نه تحسین و نه انتقاد...

-          این روزها که در جشنواره ی منطقه ای سه تن از همکاران افتخار کسب کرده اند، چه میزان مورد تشویق و توجه قرار گرفته اند؟

-          در راس یکی از مهمترین نهادهای مطبوعاتی کشور (اتحادیه مطبوعات استانها) یک ایلامی (خداد ابراهیمی) حضور دارد، تا چه حد تلاش شده از ظرفیت هایش استفاده شود و در حوزه های مختلف ایشان را یاری داد؟

-          برخی دوستان گلایه دارند که چرا در جشنواره ای که لرستان میزبان بوده، بیشترین جوایز از آن خودشان بوده؟ که به نظر میرسد نقش سرمایه ی اجتماعی در بین آنها پررنگ تر بوده که توانسته اند با همیاری و همکاری هم شرایط  میزبانی را فراهم کنند، و قطعاً هر میزبانی در هر رقابتی امتیازاتی به همراه دارد.

-          اهالی رسانه ی استان تا چه حد با داوران بومی مهربان بوده اند که حاضر شده ایم برای جشنواره های استانی خودمان هم از خارج استان داور بیاوریم. در حالی که داوران و اساتید رسانه ی خودمان در سطح ملی جایگاه ویژه ای دارند.

-          چرا باید خبرها و جنجال های یک توزیع پاداش که در فضایی درون خانوادگی اهالی رسانه ی استان بوده، این چنین در فضای جامعه بپیچد؟

-          جایگاه آموزش و تخصصی شدن در عرصه ی خبری و رسانه ای استان کجاست؟

-          در خصوص افزایش سرمایه ی اجتماعی چه کرده ایم؟ و در آینده چه باید کرد؟

اضافه کردن نظر

در زمینه‌ی انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:

لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
« ویرا » مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
« ویرا » از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی

 تبلیغات سايت خبري ويرا

      09120440191

 

 

 

 

 

 

 

 تمام حقوق سایت متعلق به پایگاه اطلاع رسانی ویرا با مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می باشد

Template Design:Dima Group