▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌

چهارشنبه 30 آبان 1397 Wednesday 21 November 2018 12 ربیع‌الاول 1440

آخرین اخبار سایت

ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻤﺎﯾﯽ ﻗﻮﻣﯽ ﻭ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼ

آسیب شناسی طایغه گرائی انتخابات درشهرهای کوچک

 عليرضا عبديعصر ايلام: عليرضا عبدي/ دراینکه دارای پیشینه تاریخی هستیم و کل افتخار مابه هویت وتاریخ ماست،به  اینکه قرنها سابقه انسان زیستی وتمدن داریم،به اینکه ملت متمدنی هستیم،

به اینکه کامل ترین دین وکتاب را برگذیدیم،به اینکه نخبگان ما در سطح ملی افتخار افرینی میکنند ،شکی نیست.اماچرابه انتخابات که میرسیم عکس عمل میکنیم؟نوع نگاهی که اگرچنددوره هست به نظام انتخاباتی ما حاکم  شده.متأسفانه مستولی شدن چنین  رفتاروفرهنگی باعث گردیده تا حتی سیاسون وفرهنگیان مانتوانند،از سيطره ان سر براورند و با این سیل ویرانگر،خواسته یا ناخواسته  همسو گردند.

همین امرباعث شده تا نقش پدیده طایفه گرایی پررنگ ومطالبات ازکاندیداها تنزل یابد وانها هم بناچار به شعارهای بسنده کنند که نیازهای نسل امرور ونسلهای بعدی به فراموشی سپرده شود.نگارنده منکرنقش وجایگاه طایفه وطایفه گرایی نیست.چراکه درقرآن کریم به صراحت واصول12_13_14_قانون اساسی هم به انها واقلیت های دینی وقومی اشاره شده است.پس بحث قومیت قابل ردکردن نبست.اماﺣﻘﯿﻘﺖ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﺶ ﻋﻤﺪﻩ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﮐﺸﻮﺭ ﻣﺎ ﺭﺍﮐﺸﻤﮑﺶﻫﺎﯼ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺍﯼ ﻭ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻭﺿﻌﯿﺖﺑﺮ ﺫﻫﻨﯿﺖ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻣﺎ ﺍﺛﺮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ.

ﺍﺳﺘﻤﺮﺍﺭ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﺷﻬﺮﻫﺎ ﻭ ﻣﻨﺎﻃﻖﺟﻬﺖ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﯾﻦﻭﺿﻌﯿﺖ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﻣﺎﻧﻊ ﺗﻔﮑﺮ، ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻭ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮﯼ ﺩﺭﺳﺖﺳﯿﺎﺳﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻧﻔﻊ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﻭ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﻭ ﻋﺸﯿﺮﻩ ﺑﺮﻣﺼﻠﺤﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﺷﻬﺮ ﺑﺮﺗﺮﯼ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ .

ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻋﺎﻣﻞﺧﻮﯾﺸﺎﻭﻧﺪﯼ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻗﺪﺭﺕ، ﻣﺎﻧﻌﯽ ﺟﺪﯼ ﺑﺮ ﺳﺮﺭﺍﻩ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺳﺎﻻﺭﯼ ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺮﺍﯾﻄﯽ ﺗﻌﺼﺒﺎﺕﻣﻮﺭﺩ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﻭﻓﺎﻕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭ ﻣﺸﺎﺭﮐﺖﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭﺳﯿﺎﺳﯽ ﺳﺎﻟﻢ ﻣﯽﺷﻮﺩ . ﺍﯾﻦ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺑﯿﮕﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﺗﻤﺪﻥ ﻭ ﺩﻧﯿﺎﯼﻣﺪﺭﻥ ﺩﺭ ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺍﺳﺖ.

 ﺍﯾﻦ ﻋﺼﺒﯿﺖ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﯼﻃﻠﺒﯽ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼﺟﺮﯾﺎﻥ ﻓﮑﺮﯼ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻃﺎﯾفه ﮕﺮﺍﯾﯽ ﻭ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﮔﺮﺍﯾﯽﺍﯾﺠﺎﺩ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺑﺤﺚ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﯽ ﻣﺠﻠﺲﺷﻮﺭﺍﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ، ﺷﻮﺭﺍﯼ ﺷﻬﺮ ﻭ ﯾﺎ ﮔﺰﯾﻨﺶﻫﺎ ﻭ ﻋﺰﻝ ﻭ ﻧﺼﺐﻫﺎﯼﺍﺩﺍﺭﯼ ﺑﺎ ﻭﺿﻮﺡ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﺑﯿﮕﻤﺎﻥ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﭼﻨﯿﻦ ﺗﻔﮑﺮ ﻭ ﻣﯿﺰﺍﻧﯽ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﻭ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﻣﯽﺳﺎﺯﺩ ﻭ ﺑﻪﮐﺎﺭﮔﯿﺮﯼ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻫﺎﯼﺧﻼﻕ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻨﮕﻨﺎ ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻣﯽﮐﻨﺪ . ﻃﺎﯾﻔﻪ ﮔﺮﺍﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﮔﻤﺎﺭﺩﻥ ﺧﻮﯾﺸﺎﻥ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﺱ ﻣﻨﺎﺻﺐ ﺍﺟﺮﺍﯾﯽ ﺑﺪﻭﻥﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ، ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﻭ ﺩﺍﻧﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ. ﻃﺎﯾﻔﻪ ﮔﺮﺍﯾﯽ ﺑﺎﻫﺪﻑ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﭘﺴﺖﻫﺎ ﻭ ﻣﻨﺎﺻﺐ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻏﻨﯿﻤﺖ ﺩﺭﻣﯿﺎﻥ ﺧﻮﯾﺸﺎﻥ ﻭ ﺍﻃﺮﺍﻓﯿﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﮔﺮﺍ، ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﺑﯽ ﺷﮑﻞ ﻭ ﺗﻮﺩﻩ ﺍﯼ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﭼﻨﯿﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﯼ ﺑﺎ ﯾﮏﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺪﻧﯽ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺗﻮﺩﻩ ﺍﯼ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎﺕﺳﯿﺎﺳﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻣﻌﯿﺎﺭﻫﺎﯼ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﺍﯼ ﻭ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼ ﺍﺗﺨﺎﺫﻣﯽﺷﻮﺩ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺪﺭﻥ ﻭ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ، ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺩﺭﺍﺯ ﻣﺪﺕ ﻭ ﻋﻘﻼﻧﯽ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﻭ ﺁﺑﺎﺩﺍﻧﯽﮐﻠﯿﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ.

 ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﻩ ﻃﺎﯾﻔﻪﮔﺮﺍﯾﺎﻥ ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ :ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻤﺎﯾﯽﻗﻮﻣﯽ ﻭ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼ، ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﺎﺩﯼ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻥﻣﻨﺎﺻﺐ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺑﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﻃﻮﺍﯾﻒﻣﻘﺎﺑﻞ ﻭ ﻣﺤﺮﻭﻣﯿﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﺘﯿﺎﺯﺍﺕ ﻣﺎﺩﯼ ﻭ ﻣﻌﻨﻮﯼ، ﺑﻪ ﺳﺎﺯﯼ ﺷﻬﺮﻭ ﻣﺤﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺤﺚ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻋﺎﺩﻻﻧﻪ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕﻭ ﺣﻘﻮﻕ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪﯼ ﺍﺳﺖ. ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺣﺲ ﺗﻌﻠﻖ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼﻗﻮﯼ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﯾﻦ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯾﻔﺎ ﻣﯽﺷﻮﺩ؛ ﻟﺬﺍ ﻫﺮﮔﺎﻩﻓﺮﺩﯼ ﺍﺯ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺑﺎﺭﺯﯼ ﺑﺮﺳﺪ،ﭘﺴﺖﻫﺎﯼ ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ، ﻧﻘﺶﻫﺎ ﻭ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻭ ﻣﺸﺎﻏﻞ ﻣﺘﻌﺪﺩﯼ ﺭﺍﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﺻﻞ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺳﺎﻻﺭﯼ ﺑﻪ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭﻣﯽﮐﻨﺪ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ ﺿﻌﻒ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ ﺗﺸﮑﻞﻫﺎﯼﻣﺪﻧﯽ، ﻋﻤﻠﮑﺮﺩ ﻧﺎﭘﺨﺘﻪ ﻭ ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﺣﺴﺎﺏ ﻧﺸﺪﻩ ﯼ ﺑﺮﺧﯽﮐﺎﻧﺪﯾﺪﺍﻫﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﻨﺎﺻﺐ ﻭ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖﻫﺎﯼ ﻣﻬﻢ ﺷﻬﺮ ﺩﺭﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﮔﺮﺍﯾﯽ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺰﺍﯾﯽ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺯﯾﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﯾﮏﻃﺎﯾﻔﻪ ﻋﻤﻼً ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻓﻼﻥ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﻩ ﺑﺴﺘﮕﺎﻥ ﺍﻭﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺳﺎﻻﺭﯼ ﺑﻪ ﭘﺴﺖﻫﺎﯼ ﮐﻠﯿﺪﯼ ﺷﻬﺮﻫﺎﯼﺣﻮﺯﻩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﯿﻪ ﻣﻨﺼﻮﺏ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺍﯾﻒ ﻭ ﻗﺒﺎﯾﻞ ﺩﯾﮕﺮ ﻭﺣﺘﯽ ﻧﺨﺒﮕﺎﻥ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪ ﺁﻥﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﺗﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﯾﺎ ﺩﺭ ﺑﺤﺚ ﺷﻮﺭﺍﯼﺷﻬﺮ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﺷﻬﺮﺩﺍﺭ ﺷﻬﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪﺷﺎﯾﺴﺘﮕﯽ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﻭ ﻓﻘﻂ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﻓﻼﻥ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﻭﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻭﻝ ﻣﺠﺮﯼ ﻣﻨﻮﯾﺎﺕ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﻭﻃﺎﯾﻔﻪ ﻭ ﻣﺤﻠﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ.

ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺍﯾﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﻪ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺭﺍﻧﺪﻩﺷﺪﻥ ﺍﺋﺘﻼﻑﻫﺎﯼ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺭﺍ ﺭﻗﻢ ﻣﯽﺯﻧﺪ ﻭ ﺑﺪﯾﻦﻭﺳﯿﻠﻪ ﺭﻗﺎﺑﺖﻫﺎﯼ ﻭﯾﺮﺍﻧﮕﺮ ﻃﺎﯾﻔه گرائی ﺷﺪﺕ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻧﮕﺎﻩﺍﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﻓﺮﺩ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺭﺍ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯿﻢ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺻﺮﻑﺍﯾﻨﮑﻪ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﯽ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﻤﯽﮐﻨﯿﻢ . ﺍﺯﻃﺮﻓﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﻣﺎﺗﯽ ﺩﺳﺖ ﻣﯽﯾﺎﺑﻨﺪ ﭘﺲﺍﺯ ﭘﯿﺮﻭﺯﯼ ﻣﯽﮐﻮﺷﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺳﺖ ﺳﺎﯾﺮ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﻗﻮﻡ ﻭ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍﺑﮕﯿﺮﺩ ﺗﺎ ﺁﻥﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﺍﺯ ﻣﺰﺍﯾﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺷﻮﻧﺪ.

ﺍﯾﻦﯾﻌﻨﯽ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ ﺍﺭﺯﺵﻫﺎﯼ ﺩﯾﻨﯽ ﺍﺯ ﺣﻖ ﻭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻭ ﺍﺯﺷﺎﯾﺴﺘﻪﺳﺎﻻﺭﯼ ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﺁﺛﺎﺭ ﻣﻨﻔﯽ، ﺁﺳﯿﺐ ﺍﯾﻦ ﻭﺿﻌﯿﺖﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﺍﺳﯿﺮﺗﺒﻌﺎﺕ ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﯾﺪ . ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭﺗﺸﮑﻞﻫﺎﯼ ﻣﺪﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﮐﺮﺩﻩﺳﺮﺍﯾﺖ کرده ﺍﺳﺖ، ﺁﻥﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻣﻨﺎﻓﻊﺷﺨﺼﯽ ﻭ ﭘﺴﺖ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺑﻪ ﮐﺎﻧﺪﯾﺪ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺍﯼ ﺭﺃﯼ ﻣﯽﺩﻫﻨﺪ ﻭﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﺍﯾﻦ ﻭﺿﻌﯿﺖ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻗﻮﻣﯿﺖ ﮔﺮﺍﯾﯽ ﻭ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﮔﺮﺍﯾﯽﻣﺸﺮﻭﻋﯿﺖ ﻣﯽﺑﺨﺸﺪ ﻭﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﻬﺎﺩﯾﻨﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻧﺨﺒﮕﺎﻥ ﻓﺎﻗﺪﻃﺎﯾﻔﻪ ﻭ ﻋﺸﯿﺮﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻣﯽﺭﺍﻧﺪ . ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ‏«ﮔﯿﺪﻧﺰ‏» ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽﺭﺳﯿﺪﻩﺍﯾﻢ ﮐﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺳﻨﺘﯽ ﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻧﻮﯾﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪﻭ ﻧﻪ ﻣﺪﺭﻥ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﻭ ﻧﻪ ﺳﻨﺘﯽ، ﺍﯾﻦ ﺗﻨﺎﻗﻀﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﯿﺎﻥﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﺑﻌﻀﯽ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﮐﺸﻮﺭﻣﺎﻥ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ. ﺍﻣﺎ ﺍﯾﻦ ﺑﺪﯾﻦﻣﻌﻨﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﻭ ﻻﯾﻖ ﺩﺭ ﻓﻼﻥ ﻃﺎﯾﻔﻪﻫﺴﺘﻨﺪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﯿﻢ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪﺑﺎﯾﺪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﻋﻘﻼﻧﯿﺖ ﻭ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺳﺎﻻﺭﯼ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﮔﺮﻓﺮﺩﯼ ﻭﺍﻗﻌﺎً ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﻭ ﻟﯿﺎﻗﺖ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺍﻣﻮﺭﯼ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﻗﺎﻃﻌﯿﺖ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﮐﻨﯿﻢ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻗﻮﻡ ﻭ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﻭ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﻣﺎﻧﺒﺎﺷﺪ.

ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻮﻣﯽ ﮔﺮﺍﯾﯽ ﺑﺎﻃﺎﯾﻔﻪ ﮔﺮﺍﯾﯽ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ ﻭ ‏« ﺑﻮﻣﯽ ﮔﺮﺍﯾﯽ ‏» ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﯼ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﺑﻬﯿﻨﻪ ﺍﺯ ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﻪ ﭼﻪﻃﺎﯾﻔﻪ، ﮔﺮﻭﻩ ﻭ ﻗﻮﻣﯽ ﺗﻌﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ؛ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻈﺮ، ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎﺭﮐﻨﺎﻥ ﻭﻣﺪﯾﺮﺍﻥ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ، ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪ ﻭ ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺑﻮﻣﯽ ﮐﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻏﯿﺮ ﺑﻮﻣﯽ ﻭﯾﮋﮔﯽﻫﺎﯼ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎﯾﯽ ﺗﺎﺭﯾﺨﯽ ﻭﻇﺮﻓﯿﺖﻫﺎﯼ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﯼ ﻣﺤﻞ ﺳﮑﻮﻧﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﯼﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﻣﺴﯿﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﺘﻮﺍﺯﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ ﺩﺭ ﻏﯿﺮ ﺍﯾﻦﺻﻮﺭﺕ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺳﻞ ﺑﻪ ﻧﯿﺮﻭﻫﺎﯼ ﺑﻮﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪ ﻭ ﺷﺎﯾﺴﺘﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥﺗﺤﻘﻖ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﺘﻮﺍﺯﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.

 ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﻣﺪﺭﻥ ﻫﺴﺘﯿﻢ، ﺍﮔﺮ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺯﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭﯾﻢ، ﺍﮔﺮ ﺣﻘﻮﻕ ﺷﻬﺮﻭﻧﺪﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺍﺳﺖ،ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺰﯾﺴﺘﯽ ﻣﺴﺎﻟﻤﺖ ﺁﻣﯿﺰ ﻫﻤﮕﺎﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻣﺘﻮﺍﺯﻥ ﻭ ﭘﺎﯾﺪﺍﺭ ﻫﺴﺘﯿﻢ، ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﻬﺖﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺎ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻭﺳﯿﺎﺳﯽ ﻣﺎ ﻧﯿﺰ ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺎ ﻣﻮﺍﺯﯾﻦ ﻭ ﻣﻌﯿﺎﺭﻫﺎﯼ ﺟﻮﺍﻣﻊ ﻣﺪﺭﻥ ﺑﺎﺷﺪ.

ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﯾﮏ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺪﺭﻥ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎ ﻭﻣﻄﺎﻟﺒﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﯼ ﺟﺎﻣﻌﻬ ﺎﯼ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﻣﺪﻧﯽﺗﻌﺮﯾﻒ ﻧﻤﻮﺩ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﻭﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﻪ ﺑﺪﻭﯼﺗﺮﯾﻦ ﺭﻭﺵﻫﺎ ﻭ ﻭﺍﭘﺲ ﮔﺮﺍﯾﺎﻧﻪﺗﺮﯾﻦ ﺷﯿﻮﻩﻫﺎ ﺗﻤﺴﮏ ﺟﺴﺖ. ﭘﺮ ﺭﻧﮓﺗﺮﮐﺮﺩﻥ ﺍﺭﺯﺵﻫﺎﯼ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﻭ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﺩﺭ ﺑﺤﺚ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺕ ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺷﻬﺮﻭ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺍﺭﺯﺵﻫﺎﯼ ﺟﻮﺍﻣﻊ ﺳﻨﺘﯽ ﻭ ﻗﺮﻭﻥﻭﺳﻄﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺻﺪ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﺗﻼﺵﺑﺮﺍﯼ ﮔﺬﺭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻭﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﻣﺒﻨﺎ ﻭ ﻣﻌﯿﺎﺭ ﺩﯾﻨﯽ ﻋﻠﻤﯽ ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺟﺤﺎﻓﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺮ ﻧﺨﺒﮕﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻝﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺷﻬﺮ ﻭ ﮐﺸﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﺷﻮﻣﯽ ﭼﻮﻥ ﻗﻮﻣﯿﺖ ﮔﺮﺍﯾﯽﻗﺒﯿﻠﻪ ﮔﺮﺍﯾﯽ ﻭ ﻃﺎﯾﻔﻪ ﮔﺮﺍﯾﯽ ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ ﺗﺸﮑﻞﻫﺎﯼ ﻣﺪﻧﯽ ﺍﺳﺖ. نخبگان دیارکهن من بیاییدارزوهای خاک گرفته راازصندوقچه ی میراث پدر بیرون بکشیم چراکه حاصل عشق مترسک به کلاغ ،مرگ یک مزرعه است......

 

 

نظرات   

 
+1 # رامین 1394-06-15 16:34
عکس تحلیل گر مقاله من و یاد عکاسی های دهه ی شصت میندازه....
پاسخ | پاسخ با نقل قول | نقل قول
 

اضافه کردن نظر

در زمینه‌ی انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:

لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
« ویرا » مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
« ویرا » از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی

 تبلیغات سايت خبري ويرا

      09120440191

 

 

 

 

 

 

 

 تمام حقوق سایت متعلق به پایگاه اطلاع رسانی ویرا با مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می باشد

Template Design:Dima Group