▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌▌

دوشنبه 28 آبان 1397 Monday 19 November 2018 10 ربیع‌الاول 1440

آخرین اخبار سایت

مردم اقتصاد خود را مديريت نمايند

كاري نكنيم كه بمانيم!

پيمان كمالونديپیمان کمالوندی/سايت خبري ویرا/ اقتصاد همواره در طول عمر بشر نقش مهم و تاثیرگذار خود را دیکته نموده و هر فردی در دوران حیات خود، وابستگی و تعلق به آن را به صورت عینی و محسوس تجربه می کند. این اقتصاد و میزان درآمد است که طبقه اجتماعی فرد را مشخص می کند و در جامعه امروز که یکی از موازین و ملاک های سنجش ارزش و شخصیت یک فرد، درآمد و دارایی اوست، اهمیت و جایگاه این واژه را نشان می دهد. از این رو هر فرد برای رسیدن به جایگاهی بالاتر و برتر در زمینه اقتصاد و سرمایه تلاش می کند و که منطقی و قابل قبول است. اما گاهی اوقات برخی پا را فراتر می نهند و برای کسب مقام، منزلت و سرمایه عده ای را وسیله ترقی و رشد خود قرار می دهند. این افراد پایشان را روی دوش دیگران می گذارند تا به خواسته ها و انتظارات خود برسند. حرص و ولع برای پولدار شدن و کسب موقعیت آنان را آنچنان در مسیری دیگر قرار می دهد که زندگی شان همانند روزه بی نماز و قورمه بی پیاز می شود و فقط دنبال کسب سود حتی به قیمت ضایع شدن حق دیگران خواهند بود و هیچگاه از پول و دارایی سیر نشده و زردآلو به مراد دلشان پخته نمی شود.

نمونه ای از این قبیل افراد را همه ما در سالهای گذشته بیاد داریم که با بساز بفروشی چه دماری از روزگار مردم و خصوصاً قشر آسیب پذیر جامعه درآورد و آنان را برای همیشه اجاره نشین کرد. این افراد منازل چند میلیونی(زیر10 میلیون) را خریدند و با دلالی و بساز بفروشی و دبه درآوردن در ساخت و ساز و کلاه گشاد گذاشتن بر سر مردم اندک اندک قیمت مسکن را به جایی رساندند که خرید یک وجب زمین آرزوی بسیاری از مردم شده است. این سودجویان در همان ابتدا، مشت اولشان صد من شد و در کوتاهترین زمان ممکن کارشان گرفت و خود پولدار و سرمایه دار شدند و عامه مردم دست تنگ و درمانده.

نمونه ای دیگر بنگاههای خرید و فروش خودرو هستند که برای کسب منفعت خود سر مال دیگران می زنند و از بدبخت و درمانده کردن دیگران جیب خود را پر می کنند. واقعیت این است که اگر خودرویی در دست آنان معمولاً قیمتش زیاد و کارش عالی است اما همان خودرو اگر در دست یک نفر از مردم عادی باشد، به درد نخور و بی ارزش خوانده می شود. از این وسیله و حقه حق دیگران را به جیب می زنند و ادعا می کنند که من شیر گاو را نمی خورم چون حق گوساله است.

نمونه ای دیگر که در ادامه عرضه خواهم داشت، ازد.واج و هزینه های جانبی و اضافی آن است که در اقتصاد و معیشت زوجین تا پایان عمر نقشی انکارناپذیر دارد و از همان ابتدا آنان را واد چرخه ای از بدهی و قسط می کند که مگر خداوند به فریادشان برسد و گرنه مأوا و پناهی نخواهند داشت. نشان به این نشان که در روزهای اخیر یکی از دوستان بنده اقدام به سنت مبارک و حسنه ازدواج نمود و پس از این حادثه خوش و ماندگار، دیدم که دل و دماغ ندارد. وقتی علت را پرسیدم دیدم حق دارد در آغازین لحظات زندگی مشترک و ازدواجش زانوی غم بغل بگیرد. وقتی هزینه های ازدواجش را برایم سرشماری کرد، فهمیدم جیب هایش سرشار از تهی شده است.

او گفت که هزینه تالار برای جمع شدن اقوام و دوستان و خویشاوندانم در کنار هم و به مناسبت ازدواجم برای مدت 90 دقیقه از مرز 900 هزار گذشت و هزینه آرایشگاه زنانه نیز 700 هزار شد. وسایل پذیرایی مانند کیک، موز، رانی، کیوی و یک دانه شکلات ناقابل برایم بیش از 2 میلیون شده است. داستان حزن انگیز و غم نامه اش را با بیان هزینه کرد 8 میلیونی اش در مراسمی 90 دقیقه ای در یکی از تالارهای مراسم عروسی شهر ایلام را به پایان رساند و بنده هم در پایان سخنانش به او گفتم که داماد هفت سال از پی خسر می گردد.

در رابطه با این پاراگراف فوق بنده چند عرض مختصر دارم اینکه اولاً در دین اسلام که کاملترین دین نزد خداوند سبحان است، کجا به تجملات و صرف هزینه های آنچنانی سفارش شده است؟ مگر دین ما دین سادگی و ساده زیستی نیست؟ این سنت ها و آداب و رسوم از کجا آمده اند و یکراست از وسط مراسم های مختلف ما سر بر آورده اند؟ چرا سنت های غلط و هزینه بر ما باعث شود که زندگی یک زوج با قرض و وام و بدهی به صنوف مختلف آغاز شود؟

دوم اینکه اصناف محترم مرتبط با این امر و دیگر عرصه ها چه وظیفه ای دارند؟ آیا این عزیزان فکر نمی کنند که هزینه ای بالغ بر 900 هزار برای مدت 90 دقیقه مراسم عروسی یک زوج هزینه ای سرسام آور است؟ آیا این تجارت حلال است؟ آیا آرایشگاه زنانه برای مقداری رنگ کردن سر و صورت عروس و گریم هایی که در فرهنگ و مذهب ما جایی ندارند، می توانند هزینه های سنگین 700 هزار تومانی را به یک عروس و داماد تحمیل کنند؟ عزیزان مسئول صنوف مختلف کجای کارند و اصلاً فلسفه وجودی اتحادیه های صنوف چیست؟

سوماً ما اگر به این افراد که باری بر دوشمان هستند و چشمشان به جیب ماست، بها ندهیم، چه اتفاقی می افتد؟ مطمئناً نتیجه این می شود که قیمت مسکن سر به فلک نمی کشید، خودروی 5 میلیونی 25 میلیون نمی شد و تالاری با ظرفیت 300 صندلی پلاستیکی 900 هزار پول بی جان از داماد طلب نمی کرد. شاید این نکته که عرض می کنم گزافه گویی باشد اما در بسیاری از جهات خود ما مقصریم که به سودجویان اطرافمان بها می دهیم و آنان را به سوی جیب مان رهنمون می کنیم. متاسفانه ما نوک دست را بدهند، از بند دست می گیریم و سلام می کنیم و به عبارتی از ماست که بر ماست. اگر نوش خواهیم، نیش باید کشیم و از کژان راه راست هرگز نخواهیم زیرا عاقبتش همین است که امروز در عرصه اقتصاد و زندگی بسیاری از ما به واسطه همین سودجویی ها به تنگ آمده ایم.

نکته ای مهم که باید در این راستا به آن پرداخته شود، نقش ما به عنوان مردم و جامعه در قبال این گونه سودجویی ها و زیاده خواهی هاست که می تواند نقشی تعیین کننده باشد. یک دستورالعمل ارزنده و با اهمیت به عنوان چاره کار وجود دارد که انصافاً می تواند حلال مشکلاتمان باشد. آری حقیقتی به نام اقتصاد مقاومتی که رهبر معظم انقلاب همانند چراغ راه به دست همه ما داده تا بتوانیم در این عرصه ها اول تفکر کنیم سپس اقدام و عمل را به کار ببریم. ما از همین لحظه می توانیم به همه زیاده خواهی ها و منفعت طلبی ها نه بگوییم و به فکر اقتصاد خوی و خانواده و در نهایت جامعه که از مردم تشکیل شده باشیم. ما می توانیم با عملی ساختن اقتصاد مقاومتی راه را بر این هزینه های اضافی و پوچ ببندیم و در راه رفاه و آسایش خانواده مان به کار گیریم. شاید فکر کنیم که عملی ساختن اقتصاد مقاومتی به دولت و دستگاهها و نهادها و.. ابلاغ شده اما اگر نگاهی مفهومی و عمقی به این فرموده شایسته و ارزشمند مقام معظم رهبری داشته باشیم، اولین هدف ایشان مردم هستند که می توانند بالاترین نقش را در این عرصه داشته باشند. ما به عنوان مردم جامعه می توانیم این مطالبه مردم را عملی کنیم تا دولت نیز بتواند در بخشی از امورات ورود کند و بازویی اجرایی برای این خواسته و مطالبه بحق و چاره ساز مقام معظم رهبری باشد. ما به عنوان مردم در این کشور می توانیم میزان تحقق این شعار را رقم بزنیم وگرنه دولت و دولتیون به قوه خود نمی توانند کاری از پیش ببرند و به عبارتی سبزه بر سنگ نروید چه گناه باران را.

انشاءالله که همه با هم و در کنار هم برای تحقق این شعار ارزشمند که شعار امسال نیز نامگذاری شده، تلاش کنیم زیرا سود و منفعت تحقق آن در اولین گام در زندگی مردم و خاصه قشر محروم و آسیب پذیر اجتماع مشهود خواهد بود. نه از این جهت که فرموده مقام معظم رهبری است و باید تحقق یابد بلکه از آن جهت که ما به چنین راهکاری برای زندگی بهتر و مطابق با اصول و ارزش ها نیازمندیم. انشاءالله با تحقق این شعار هم زندگی مردم به لحاظ اقتصاد و معیشت بیش از گذشته ارتقاء یابد و هم اینکه روسیاهی به دشمنان نظام و ملت بماند که با سربلندی و سرافرازی این نظام مقدس و الهی و مردم قهرمان و وفادار به میهن عداوت و کینه می ورزند.

اضافه کردن نظر

در زمینه‌ی انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:

لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
« ویرا » مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
« ویرا » از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی

 تبلیغات سايت خبري ويرا

      09120440191

 

 

 

 

 

 

 

 تمام حقوق سایت متعلق به پایگاه اطلاع رسانی ویرا با مجوز رسمی از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می باشد

Template Design:Dima Group